Սրբության խորհուրդն արհամարհողը խոսում է սրբությունից

Հիմնարար փոփոխությունների ժամանակը

Մտածում եմ՝ ինչո՞ւ մեզ մոտ բանական քննարկումներ չեն լինում, և չեն քննարկվում ազգի մոտ ու հեռու ապագային վերաբերող հարցեր։ Մինչդեռ դատավճռի նման հնչող կարծիքներ՝ ինչքան ասես։ Սրբության խորհուրդը չիմացողը կամ նույնիսկ արհամարհողը խոսում է սրբությունից, ձեռնադրման հոգևոր խորհուրդը չիմացողը՝ հրաժարականից, կյանքում անաղարտության խորհուրդը չիմացողն ու չպահպանողը՝ բարոյականությունից, և այսպես շարունակ։ Իսկ փորձագետները դարձել են տարբեր պետությունների շահերի պաշտպաններ կամ փնովողներ, բայց աշխարհի այս խայտառակ իրողության պարագայում ոչ ոք չի խոստովանում, որ ինչ-որ հարցում սխալվել է։ Ցավոք, ժողովրդավարության անվան տակ պատերազմում են ու սպանում անմեղ մարդկանց, և ոչ ոք պատասխան չի տալիս դրա համար։ Եվրոպան, ազատվելով մի բռնակալից, նրան համարժեք մեկ այլ բռնակալի քարտեզներով է առաջնորդվում, և դեռ ավելին՝ մարդասպանների ու ատելություն քարոզողների հետ բանակցում է կեղծ խաղաղության օրակարգերի շուրջ:

Աշխարհն իրոք կարիք ունի հիմնարար փոփոխությունների՝ իրական ժողովրդավարության ճանապարհով, վերանայելով հին մոտեցումները, տարբեր ազգերի ու մշակույթների բերելով նոր համագործակցային զարգացման ու ներդաշնակման համընդհանրական համակարգի: Իսկ մենք, քնած ուղտի ականջում, տունտունիկ ենք խաղում։ Մինչդեռ հարկավոր է համահայկական համախմբում մեր ազգային ինքնության շուրջը՝ նրա պահպանման ու զարգացման, այս նոր աշխարհում մեր տեղն ու դերը հաստատելու համար:

Վանո Դադոյան

Մեկնաբանություններ